Γιατί εμφανίζονται θηλώματα και πώς αντιμετωπίζονται;

Τα θηλώματα είναι καλοήθεις θηλώδεις σχηματισμοί στην επιφάνεια του δέρματος και των βλεννογόνων. Η αιτία είναι ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), ο οποίος μολύνει το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι αυξήσεις μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οικείων σημείων και των εσωτερικών οργάνων.

Τι προκαλεί τα θηλώματα;

Η ασθένεια μεταδίδεται σεξουαλικά στο 50% των περιπτώσεων, αλλά μπορεί να μην εκδηλωθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα κλινικά συμπτώματα παρατηρούνται όταν η ανοσολογική άμυνα του οργανισμού εξασθενεί, η οποία προκαλείται από κρυολογήματα, φλεγμονές και συνακόλουθες χρόνιες παθήσεις εσωτερικών οργάνων.

Τα θηλώματα στο σώμα εμφανίζονται συχνότερα στην εφηβεία, η οποία συμπίπτει με την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας. Στους νέους, η αιτία μπορεί να είναι συχνές αλλαγές σεξουαλικών συντρόφων, πρωκτικό σεξ. Σε οικεία σημεία, οι αυξήσεις σχηματίζονται συνήθως εντός 1-2 μηνών μετά την απροστάτευτη σεξουαλική επαφή.

Τα θηλώματα παρατηρούνται πολύ πιο συχνά στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Καλοήθεις σχηματισμοί μπορεί να εμφανιστούν στην ανογεννητική περιοχή και στους βλεννογόνους του κόλπου και του τραχήλου της μήτρας. Αυτό συχνά προκαλεί καρκίνο των αναπαραγωγικών οργάνων. Λόγω της ασθενούς ανοσίας, τα μικρά παιδιά είναι ευαίσθητα στη μόλυνση από τον HPV. ο ιός μεταδίδεται από μολυσμένους γονείς μέσω στενής οικιακής επαφής.

Συχνά οι υπέρβαροι ασθενείς ρωτούν έναν δερματολόγο: γιατί εμφανίζονται θηλώματα στο σώμα; Σε άτομα με υπερβολικό σωματικό βάρος, τα σημάδια της νόσου διαγιγνώσκονται ιδιαίτερα συχνά. Ο λόγος είναι μια μεταβολική διαταραχή στο σώμα. Οι αναπτύξεις εντοπίζονται κυρίως στις δερματικές πτυχές των μασχαλών, στη βουβωνική χώρα, κάτω από τους μαστικούς αδένες, στο λαιμό, στα βλέφαρα και στο πρόσωπο.

Γιατί εμφανίζονται θηλώματα στο σώμα, από πού προέρχονται;

Αφού εισέλθει στο αίμα, ο ιός των θηλωμάτων αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ενεργά, επηρεάζοντας τα ανώτερα στρώματα του δέρματος. Εάν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αρκετά ισχυρό, οι εξωτερικές εκδηλώσεις μόλυνσης μπορεί να μην παρατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν όμως δημιουργούνται ευνοϊκές συνθήκες, εμφανίζεται παθολογικός πολλαπλασιασμός των επιθηλιακών κυττάρων.

Η περίοδος επώασης δεν υπερβαίνει τους 3 μήνες, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις η λανθάνουσα πορεία της νόσου διαρκεί έως και 2 χρόνια. Οι αιτίες που προκαλούν την εμφάνιση θηλωμάτων στο σώμα είναι η γρίπη, η δηλητηρίαση, το έντονο στρες, η οξεία φλεγμονώδης νόσος, η εγκυμοσύνη και η εφηβεία.

Οι κύριες οδοί μόλυνσης από τον HPV:

• Από άρρωστη μητέρα σε παιδί κατά τη διέλευση από το κανάλι γέννησης. Αυτό συμβαίνει εάν μια γυναίκα έχει θηλώματα στα οικεία σημεία της. Το παθογόνο μπορεί επίσης να περάσει στο μωρό μέσω του μητρικού γάλακτος.
• Η ασθένεια μεταδίδεται σεξουαλικά από έναν μολυσμένο σύντροφο σε έναν υγιή. Η χρήση προφυλακτικού θα μειώσει τον κίνδυνο. Αλλά εάν οι αναπτύξεις εντοπίζονται στο περίνεο ή τον πρωκτό, η αντισύλληψη είναι αναποτελεσματική.
• Η οικιακή οδός μόλυνσης γίνεται μέσω κοινών πετσετών και ειδών υγιεινής. Έτσι, ο ιός εισέρχεται στο σώμα του παιδιού.
• Η αυτομόλυνση εμφανίζεται όταν ένας καλοήθης σχηματισμός καταστραφεί από ξυράφι ή στενά ρούχα. Οι αυξήσεις εμφανίζονται σε άλλα μέρη σε μεγαλύτερους αριθμούς.

Τύποι και εξωτερικά σημάδια θηλωμάτων

Υπάρχουν περισσότερες από εκατό ποικιλίες εκδηλώσεων ιού, ανάλογα με τον τύπο του παθογόνου:

1. Κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων εμφανίζονται στα εξωτερικά γεννητικά όργανα, τον πρωκτό και το περίνεο σε άνδρες και γυναίκες. Έχουν ένα ιδιόμορφο σχήμα, που θυμίζει χτένα κόκορα ή κουνουπίδι. Οι σχηματισμοί είναι πολλαπλοί, προκαλώντας φαγούρα και ενόχληση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα ανωγεννητικά κονδυλώματα εντοπίζονται στους βλεννογόνους της στοματικής κοιλότητας, της γλώσσας και των χειλιών.
2. Απλά κονδυλώματα Έχουν στρογγυλό σχήμα και επηρεάζουν συχνότερα τα άκρα. Συνήθως εμφανίζονται πολλά θηλώματα, τα εξανθήματα συνεχίζονται για 6-8 μήνες, μετά μπορούν να υποχωρήσουν μόνα τους χωρίς καμία θεραπεία.
3. Επίπεδα ή νεανικά κονδυλώματα εμφανίζονται σε εφήβους κατά την εφηβεία στο πλαίσιο των ορμονικών αλλαγών στο σώμα. Συνήθως τέτοια θηλώματα εντοπίζονται στο πρόσωπο, το λαιμό, τα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών στην πίσω πλευρά. Οι αναπτύξεις είναι επίπεδες, χρώματος ανοιχτό ροζ ή μπεζ, ανώδυνες.
4. Νηματοειδείς κονδυλώματα ή ακρόχορντ - Πρόκειται για επιμήκεις σχηματισμούς ανοιχτού ροζ ή καφέ χρώματος. Τις περισσότερες φορές εμφανίζονται σε γυναίκες κάτω από τους μαστικούς αδένες, στο λαιμό, στα βλέφαρα, στο πρόσωπο και στη βουβωνική χώρα, στις μασχάλες.
5. Πελματιαία κονδυλώματα εντοπίζεται στα πέλματα των ποδιών και στο εσωτερικό των χεριών. Οι αυξήσεις προκαλούν φαγούρα και ενόχληση κατά το περπάτημα. Αυτό το θηλώμα μοιάζει με στρογγυλό σχηματισμό, παρόμοιο με κάλλος. Στο κέντρο υπάρχουν μαύρες κουκκίδες, κατά μήκος των άκρων υπάρχει ένα ρολό από κερατινοποιημένο δέρμα.
6. Ογκογόνοι ιοί θηλωμάτων οι άνθρωποι προκαλούν την ανάπτυξη καρκίνου του λάρυγγα και των γεννητικών οργάνων στις γυναίκες.

Θεραπεία θηλωμάτων σε πρόσωπο και σώμα

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι δερματικές ετικέτες δεν προκαλούν ενόχληση και δεν απαιτούν θεραπεία. Εξαιρέσεις περιλαμβάνουν σχηματισμούς που τραυματίζονται συνεχώς και είναι καλλυντικά ελαττώματα.

Είναι αδύνατο να θεραπευθεί πλήρως ο ιός HPV, αλλά η θεραπεία συντήρησης μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή της εμφάνισης δερματικών αναπτύξεων. Είναι χρήσιμο για ένα μολυσμένο άτομο να τηρεί μια σωστή διατροφή, να ασκείται, να κάνει διαδικασίες υγείας και να εγκαταλείπει τις κακές συνήθειες.

Αρχικά, είναι καλύτερο να αντιμετωπίζετε τον ιό των θηλωμάτων με τοπικά φάρμακα.

Εάν δεν παρατηρηθούν θετικές αλλαγές μετά τη λήψη των φαρμάκων, οι αυξήσεις αφαιρούνται χειρουργικά. Αλλά χωρίς προκαταρκτική θεραπεία αποκατάστασης, μια τέτοια διαδικασία είναι αναποτελεσματική, καθώς μπορεί να εμφανιστούν υποτροπές. Πρώτον, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μια πορεία θεραπείας για την αύξηση της ανοσοποιητικής άμυνας του οργανισμού. Ο ασθενής λαμβάνει ανοσοτροποποιητές, σύμπλεγμα βιταμινών, αντιιικά και κυτταροτοξικά φάρμακα. Εάν υπάρχουν συνοδά νοσήματα, η πηγή της φλεγμονής θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Χειρουργική μέθοδος θεραπείας

Είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί η παθολογία χειρουργικά εάν η διάμετρος του θηλώματος υπερβαίνει το 1 cm, εάν υπάρχει υποψία καρκινικού όγκου. Ο γιατρός αφαιρεί την ανάπτυξη μαζί με μια μικρή ποσότητα περιβάλλοντος ιστού. Στη συνέχεια εφαρμόζονται καλλυντικά ράμματα.

Εναλλακτικές μέθοδοι για τη θεραπεία των θηλωμάτων στο πρόσωπο και το σώμα είναι:

• Κρυοκαταστροφή– αυτή είναι η επίδραση στο νεόπλασμα των χαμηλών θερμοκρασιών (-196°). Η διαδικασία είναι ανώδυνη και δεν απαιτεί τη χορήγηση αναισθητικών. Μετά την επεξεργασία με υγρό άζωτο, η ανάπτυξη γίνεται λευκή και στη συνέχεια σχηματίζεται μια φουσκάλα στη θέση της. Σταδιακά, τα παθολογικά κύτταρα πεθαίνουν. Αυτή η μέθοδος βοηθά στην αντιμετώπιση των θηλωμάτων στο λαιμό, στα βλέφαρα, στις ευαίσθητες περιοχές και σε άλλες περιοχές με ευαίσθητο δέρμα.
• Ηλεκτροπηξία – αυτή είναι η επίδραση των ρευμάτων υψηλής συχνότητας στην πληγείσα περιοχή. Ένας ειδικός δακτύλιος τοποθετείται στο στενό στέλεχος ή βάση της ανάπτυξης, που καυτηριάζει τον ιστό. Μετά από αυτό, το θηλώμα αφαιρείται εύκολα. Δεν εμφανίζεται αιμορραγία.
• Αφαίρεση με λέιζερ είναι η λιγότερο τραυματική μέθοδος θεραπείας. Η πληγείσα περιοχή εκτίθεται σε ακτίνα διοξειδίου του άνθρακα, το υγρό εξατμίζεται, οι ιστοί αφυδατώνονται, ξηραίνονται και μετατρέπονται σε σκούρα κρούστα, η οποία πέφτει μετά από μια εβδομάδα. Κατά την αφαίρεση των θηλωμάτων στα βλέφαρα και το πρόσωπο, είναι απαραίτητο να αποφύγετε την επαφή με τις υπεριώδεις ακτίνες στο δέρμα, διαφορετικά μπορεί να εμφανιστεί μελάγχρωση.
• Ακτινοχειρουργική θεραπεία εκτελείται με χρήση ειδικής συσκευής. Η μέθοδος θεραπείας είναι παρόμοια με τον καυτηριασμό με λέιζερ, μόνο σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιείται ραδιομαχαίρι. Μετά την αφαίρεση δεν υπάρχουν ουλές.
• Μέθοδος χημικής καταστροφής πραγματοποιείται με την εφαρμογή οργανικών οξέων στην επιφάνεια του θηλώματος, τα οποία καταστρέφουν τη δομή των παθολογικών κυττάρων.

Εάν ο ουδός πόνου είναι χαμηλός ή η ανάπτυξη είναι μεγάλη, χρησιμοποιείται τοπική αναισθησία. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής πρέπει να ακολουθεί τις συστάσεις του γιατρού και να κάνει απολύμανση. Το αποκομμένο θηλώμα αποστέλλεται για ιστολογική εξέταση για να αποκλειστεί η παρουσία καρκινικών κυττάρων.

Υποτροπές μετά από χειρουργική θεραπεία συμβαίνουν εάν η πληγείσα περιοχή δεν αντιμετωπιστεί πλήρως. Σε αυτή την περίπτωση, η ανάπτυξη εμφανίζεται ξανά.

Αφαίρεση κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων

Πριν από τη διαδικασία, ένα άτομο πρέπει να υποβληθεί σε βιοχημική εξέταση αίματος για την παρουσία αντισωμάτων στον ιό HPV, επιχρίσματα για λοιμώξεις του ουρογεννητικού συστήματος και βιοψία ιστού. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας, ο γιατρός επιλέγει τη βέλτιστη επιλογή θεραπείας.

Τα ανωγεννητικά κονδυλώματα αφαιρούνται με τις ίδιες μεθόδους με τα θηλώματα στον λαιμό και στο πρόσωπο. Αυτά είναι η κρυοκαταστροφή, η ακτινοβολία λέιζερ, η ηλεκτροπηξία, η θεραπεία με ραδιοκύματα, η χημική καταστροφή.

Συνιστάται σε όλους τους ασθενείς η θεραπεία των θηλωμάτων στην οικεία περιοχή, καθώς μπορεί να μολύνουν τον σύντροφό τους με τον ιό. Και οι αυξήσεις στον κόλπο και τον τράχηλο στις γυναίκες απαιτούν επείγουσα εκτομή επειδή μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο.

Πρόληψη του ανθρώπινου HPV

Ο μόνος τρόπος πρόληψης του ιού των θηλωμάτων είναι ο εμβολιασμός. Σε ορισμένες χώρες, αυτό το μέτρο περιλαμβάνεται στον κατάλογο των υποχρεωτικών εμβολιασμών, σε άλλες η διαδικασία πραγματοποιείται κατόπιν αιτήματος του ασθενούς.

Οι ενέσεις του εμβολίου γίνονται σε 3 στάδια, με μεσοδιάστημα 1 μήνα και έξι μήνες μετά την πρώτη ένεση. Επιστημονικές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου, η οποία εξαλείφει τις αιτίες των καλοήθων σχηματισμών στο δέρμα.

Τα πρόσθετα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν προστατευμένη σεξουαλική επαφή, προσεκτική επιλογή σεξουαλικού συντρόφου, ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, βελτίωση της υγείας του σώματος, χρήση ειδών προσωπικής υγιεινής και έγκαιρη θεραπεία μολυσματικών ασθενειών.

Ένας δερματολόγος μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα γιατί μεγαλώνουν τα θηλώματα και πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται. Ο γιατρός θα πραγματοποιήσει εξέταση, θα συνταγογραφήσει εργαστηριακές εξετάσεις και θα επιλέξει το απαραίτητο θεραπευτικό σχήμα.